Tuesday, March 15, 2016

Complete Babarvani - An outpouring of the compassionate soul touched by misery

Zahir-ud-Din Muhammad Babar, driven out of his ancestral principality of Farghana in Central Asia, occupied Kabul in 1504. Having failed in his repeated attempts to reconquer the lost territory and unable to expand his new possessions in the direction of Khurasan in the west which had once formed part of his grandfather's dominions, he turned his eyes towards India in the east. After an exploratory expedition undertaken approximately between January and May of 1505, he came down better equipped in 1519 when he advanced as far as Peshawar. The following year, in late 1520/early 1521, he crossed the Indus and conquering Sialkot without resistance, marched on Saidpur (now Eminabad, 15 km southeast of Gujranwala in Pakistan) which suffered the worst fury of the invading host. The town was taken by assault, the garrison put to the sword and the inhabitants carried into captivity. During his next invasion in 1524, Babar ransacked Lahore. His final invasion was launched during the winter of 1525-26 and he became master of Delhi after his victory at Panipat on 21 April 1526. 


Guru Nanak was an eye witness to the havoc created during these invasions. Babarvani (Babar's word/command/sway) is how the four hymns by Guru Nanak alluding to the invasions by Babar (1483-1530), the first Mughal emperor of India, are collectively known in Sikh literature. The name is derived from the use of the term in one of these hymns: 

ਸਾਹਾਂ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈਆ ਰੰਗਿ ਤਮਾਸੈ ਚਾਇ ॥
Babarvani Phir Gayi Kuar Na Roti Khaye
The kings lost their consciousness, reveling in pleasure and sensuality.

ਬਾਬਰਵਾਣੀ ਫਿਰਿ ਗਈ ਕੁਇਰੁ ਨ ਰੋਟੀ ਖਾਇ ॥੫॥ 
Babarvani Phir Gayi Kuar Na Roti Khaye
Babar's command turned everything, princes have no food to eat. ||5|| 

While Babarvani contains some interesting historical clues it does not tell a story.  And while Babar is called "Jaabar" (life taker) and evil, it is not necessarily an indictment of Babar. As one author says, it is an "outpouring of a compassionate soul touched by scenes of human misery and by the cruelty perpetrated by the invaders". Here is a emotive example of this:

ਜਿਨ੍ਹ੍ਹ ਕੇ ਬੰਕੇ ਘਰੀ  ਆਇਆ ਤਿਨ੍ਹ੍ਹ ਕਿਉ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ  
Jinĥ ke banke gẖarī na āiā ṯinĥ kio raiṇ vihāṇī. ||6|| 
Those whose husbands did not return home, how did they pass their night? ||6||


The Four Shabads Of Babarvani:

KHURASAN KHASMANA KIYA (Page 360)


ਆਸਾ ਮਹਲਾ आसा महला  
Āsā mėhlā 1. Aasaa, First Mehl:

ਖੁਰਾਸਾਨ ਖਸਮਾਨਾ ਕੀਆ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੁ ਡਰਾਇਆ  
खुरासान खसमाना कीआ हिंदुसतानु डराइआ  
Kẖurāsān kẖasmānā kīā hinḏusaṯān darāiā. 
Having attacked Khuraasaan, Babar terrified Hindustan.

ਆਪੈ ਦੋਸੁ ਦੇਈ ਕਰਤਾ ਜਮੁ ਕਰਿ ਮੁਗਲੁ ਚੜਾਇਆ  
आपै दोसु देई करता जमु करि मुगलु चड़ाइआ  
Āpai ḏos na ḏeī karṯā jam kar mugal cẖaṛāiā. 
The Creator Himself does not take the blame, but has sent the Mogal as the messenger of death.

ਏਤੀ ਮਾਰ ਪਈ ਕਰਲਾਣੇ ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦੁ ਆਇਆ
एती मार पई करलाणे तैं की दरदु आइआ  
Ėṯī mār paī karlāṇe ṯaiʼn kī ḏaraḏ na āiā. ||1|| 
There was so much slaughter that the people screamed. Didn't You feel compassion, Lord? ||1||

ਕਰਤਾ ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਕਾ ਸੋਈ  
करता तूं सभना का सोई  
Karṯā ṯūʼn sabẖnā kā soī. 
O Creator Lord, You are the Master of all.

ਜੇ ਸਕਤਾ ਸਕਤੇ ਕਉ ਮਾਰੇ ਤਾ ਮਨਿ ਰੋਸੁ ਹੋਈ ਰਹਾਉ  
जे सकता सकते कउ मारे ता मनि रोसु होई रहाउ  
Je sakṯā sakṯe kao māre ṯā man ros na hoī. ||1|| rahāo. 
If some powerful man strikes out against another man, then no one feels any grief in their mind. ||1||Pause||

ਸਕਤਾ ਸੀਹੁ ਮਾਰੇ ਪੈ ਵਗੈ ਖਸਮੈ ਸਾ ਪੁਰਸਾਈ  
सकता सीहु मारे पै वगै खसमै सा पुरसाई  
Sakṯā sīhu māre pai vagai kẖasmai sā pursāī. 
But if a powerful tiger attacks a flock of sheep and kills them, then its master must answer for it.

ਰਤਨ ਵਿਗਾੜਿ ਵਿਗੋਏ ਕੁਤੀ ਮੁਇਆ ਸਾਰ ਕਾਈ
रतन विगाड़ि विगोए कुतीं मुइआ सार काई  
Raṯan vigāṛ vigoe kuṯīʼn muiā sār na kāī. 
This priceless country has been laid waste and defiled by dogs, and no one pays any attention to the dead.

ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ ਆਪੇ ਵੇਖੁ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ  
आपे जोड़ि विछोड़े आपे वेखु तेरी वडिआई  
Āpe joṛ vicẖẖoṛe āpe vekẖ ṯerī vadiāī. ||2|| 
You Yourself unite, and You Yourself separate; I gaze upon Your Glorious Greatness. ||2||

ਜੇ ਕੋ ਨਾਉ ਧਰਾਏ ਵਡਾ ਸਾਦ ਕਰੇ ਮਨਿ ਭਾਣੇ  
जे को नाउ धराए वडा साद करे मनि भाणे  
Je ko nāo ḏẖarāe vadā sāḏ kare man bẖāṇe. 
One may give himself a great name, and revel in the pleasures of the mind,

ਖਸਮੈ ਨਦਰੀ ਕੀੜਾ ਆਵੈ ਜੇਤੇ ਚੁਗੈ ਦਾਣੇ  
खसमै नदरी कीड़ा आवै जेते चुगै दाणे  
Kẖasmai naḏrī kīṛā āvai jeṯe cẖugai ḏāṇe. but in the Eyes of the Lord and Master, he is just a worm, for all the corn that he eats.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੀਵੈ ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੇ ੩੯ 
मरि मरि जीवै ता किछु पाए नानक नामु वखाणे ३९ 
Mar mar jīvai ṯā kicẖẖ pāe Nānak nām vakẖāṇe. ||3||5||39|| 
Only one who dies to his ego while yet alive, obtains the blessings, O Nanak, by chanting the Lord's Name. ||3||5||39||


THIRD SHABAD: JIN SIR SOHAN PATTIYAN (Page 417)

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ  
रागु आसा महला असटपदीआ घरु  
Rāg āsā mėhlā 1 asatpaḏīā gẖar 3 
Raag Aasaa, First Mehl, Ashtapadees, Third House:

ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ  
सतिगुर प्रसादि  
Ikoaʼnkār saṯgur parsāḏ. 
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਿਨ ਸਿਰਿ ਸੋਹਨਿ ਪਟੀਆ ਮਾਂਗੀ ਪਾਇ ਸੰਧੂਰੁ  
जिन सिरि सोहनि पटीआ मांगी पाइ संधूरु  
Jin sir sohan patīā māʼngī pāe sanḏẖūr. 
Those heads adorned with braided hair, with their parts painted with vermillion -

ਸੇ ਸਿਰ ਕਾਤੀ ਮੁੰਨੀਅਨ੍ਹ੍ਹਿ ਗਲ ਵਿਚਿ ਆਵੈ ਧੂੜਿ  
से सिर काती मुंनीअन्हि गल विचि आवै धूड़ि  
Se sir kāṯī munnīaniĥ gal vicẖ āvai ḏẖūṛ. 
those heads were shaved with scissors, and their throats were choked with dust.

ਮਹਲਾ ਅੰਦਰਿ ਹੋਦੀਆ ਹੁਣਿ ਬਹਣਿ ਮਿਲਨ੍ਹ੍ਹਿ ਹਦੂਰਿ  
महला अंदरि होदीआ हुणि बहणि मिलन्हि हदूरि  
Mėhlā anḏar hoḏīā huṇ bahaṇ na milniĥ haḏūr. ||1|| 
They lived in palatial mansions, but now, they cannot even sit near the palaces. ||1||

ਆਦੇਸੁ ਬਾਬਾ ਆਦੇਸੁ  
आदेसु बाबा आदेसु  
Āḏes bābā āḏes. 
Hail to You, O Father Lord, Hail to You!

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਪਾਇਆ ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖਹਿ ਵੇਸ ਰਹਾਉ  
आदि पुरख तेरा अंतु पाइआ करि करि देखहि वेस रहाउ  
Āḏ purakẖ ṯerā anṯ na pāiā kar kar ḏekẖėh ves. ||1|| rahāo. 
O Primal Lord. Your limits are not known; You create, and create, and behold the scenes. ||1||Pause||

ਜਦਹੁ ਸੀਆ ਵੀਆਹੀਆ ਲਾੜੇ ਸੋਹਨਿ ਪਾਸਿ  
जदहु सीआ वीआहीआ लाड़े सोहनि पासि  
Jaḏahu sīā vīāhīā lāṛe sohan pās. 
When they were married, their husbands looked so handsome beside them.
ਹੀਡੋਲੀ ਚੜਿ ਆਈਆ ਦੰਦ ਖੰਡ ਕੀਤੇ ਰਾਸਿ  
हीडोली चड़ि आईआ दंद खंड कीते रासि  
Hīdolī cẖaṛ āīā ḏanḏ kẖand kīṯe rās. 
They came in palanquins, decorated with ivory;
ਉਪਰਹੁ ਪਾਣੀ ਵਾਰੀਐ ਝਲੇ ਝਿਮਕਨਿ ਪਾਸਿ  
उपरहु पाणी वारीऐ झले झिमकनि पासि  
Uprahu pāṇī vārīai jẖale jẖimkan pās. ||2|| 
water was sprinkled over their heads, and glittering fans were waved above them. ||2||


ਇਕੁ ਲਖੁ ਲਹਨ੍ਹ੍ਹਿ ਬਹਿਠੀਆ ਲਖੁ ਲਹਨ੍ਹ੍ਹਿ ਖੜੀਆ  
इकु लखु लहन्हि बहिठीआ लखु लहन्हि खड़ीआ  
Ik lakẖ lėhniĥ bėhṯẖīā lakẖ lėhniĥ kẖaṛīā. 
They were given hundreds of thousands of coins when they sat, and hundreds of thousands of coins when they stood.
ਗਰੀ ਛੁਹਾਰੇ ਖਾਂਦੀਆ ਮਾਣਨ੍ਹ੍ਹਿ ਸੇਜੜੀਆ  
गरी छुहारे खांदीआ माणन्हि सेजड़ीआ  
Garī cẖẖuhāre kẖāʼnḏīā māṇniĥ sejṛīā. 
They ate coconuts and dates, and rested comfortably upon their beds.
ਤਿਨ੍ਹ੍ਹ ਗਲਿ ਸਿਲਕਾ ਪਾਈਆ ਤੁਟਨ੍ਹ੍ਹਿ ਮੋਤਸਰੀਆ  
तिन्ह गलि सिलका पाईआ तुटन्हि मोतसरीआ  
Ŧinĥ gal silkā pāīā ṯutniĥ moṯsarīā. ||3|| 
But ropes were put around their necks, and their strings of pearls were broken. ||3||


ਧਨੁ ਜੋਬਨੁ ਦੁਇ ਵੈਰੀ ਹੋਏ ਜਿਨ੍ਹ੍ਹੀ ਰਖੇ ਰੰਗੁ ਲਾਇ  
धनु जोबनु दुइ वैरी होए जिन्ही रखे रंगु लाइ  
Ḏẖan joban ḏue vairī hoe jinĥī rakẖe rang lāe. 
Their wealth and youthful beauty, which gave them so much pleasure, have now become their enemies.
ਦੂਤਾ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ਲੈ ਚਲੇ ਪਤਿ ਗਵਾਇ  
दूता नो फुरमाइआ लै चले पति गवाइ  
Ḏūṯā no furmāiā lai cẖale paṯ gavāe. 
The order was given to the soldiers, who dishonored them, and carried them away.
ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਜੇ ਭਾਵੈ ਦੇਇ ਸਜਾਇ  
जे तिसु भावै दे वडिआई जे भावै देइ सजाइ  
Je ṯis bẖāvai ḏe vadiāī je bẖāvai ḏee sajāe. ||4|| 
If it is pleasing to God's Will, He bestows greatness; if is pleases His Will, He bestows punishment. ||4||

ਅਗੋ ਦੇ ਜੇ ਚੇਤੀਐ ਤਾਂ ਕਾਇਤੁ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ  
अगो दे जे चेतीऐ तां काइतु मिलै सजाइ  
Ago ḏe je cẖeṯīai ṯāʼn kāiṯ milai sajāe. 
If someone focuses on the Lord beforehand, then why should he be punished?
ਸਾਹਾਂ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈਆ ਰੰਗਿ ਤਮਾਸੈ ਚਾਇ  
साहां सुरति गवाईआ रंगि तमासै चाइ  
Sāhāʼn suraṯ gavāīā rang ṯamāsai cẖāe. 
The kings had lost their higher consciousness, reveling in pleasure and sensuality.
ਬਾਬਰਵਾਣੀ ਫਿਰਿ ਗਈ ਕੁਇਰੁ ਰੋਟੀ ਖਾਇ  
बाबरवाणी फिरि गई कुइरु रोटी खाइ  
Bābarvāṇī fir gaī kuir na rotī kẖāe. ||5|| 
Since Baabar's rule has been proclaimed, even the princes have no food to eat. ||5||


ਇਕਨਾ ਵਖਤ ਖੁਆਈਅਹਿ ਇਕਨ੍ਹ੍ਹਾ ਪੂਜਾ ਜਾਇ  
इकना वखत खुआईअहि इकन्हा पूजा जाइ  
Iknā vakẖaṯ kẖuāīah iknĥā pūjā jāe. 
The Muslims have lost their five times of daily prayer, and the Hindus have lost their worship as well.
ਚਉਕੇ ਵਿਣੁ ਹਿੰਦਵਾਣੀਆ ਕਿਉ ਟਿਕੇ ਕਢਹਿ ਨਾਇ  
चउके विणु हिंदवाणीआ किउ टिके कढहि नाइ  
Cẖauke viṇ hinḏvāṇīā kio tike kadẖėh nāe. 
Without their sacred squares, how shall the Hindu women bathe and apply the frontal marks to their foreheads?
ਰਾਮੁ ਕਬਹੂ ਚੇਤਿਓ ਹੁਣਿ ਕਹਣਿ ਮਿਲੈ ਖੁਦਾਇ  
रामु कबहू चेतिओ हुणि कहणि मिलै खुदाइ  
Rām na kabhū cẖeṯio huṇ kahaṇ na milai kẖuḏāe. ||6|| 
They never remembered their Lord as Raam, and now they cannot even chant Khudaa-i||6||

ਇਕਿ ਘਰਿ ਆਵਹਿ ਆਪਣੈ ਇਕਿ ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਪੁਛਹਿ ਸੁਖ  
इकि घरि आवहि आपणै इकि मिलि मिलि पुछहि सुख  
Ik gẖar āvahi āpṇai ik mil mil pucẖẖėh sukẖ. 
Some have returned to their homes, and meeting their relatives, they ask about their safety.
ਇਕਨ੍ਹ੍ਹਾ ਏਹੋ ਲਿਖਿਆ ਬਹਿ ਬਹਿ ਰੋਵਹਿ ਦੁਖ  
इकन्हा एहो लिखिआ बहि बहि रोवहि दुख  
Iknĥā eho likẖiā bahi bahi rovėh ḏukẖ. 
For some, it is pre-ordained that they shall sit and cry out in pain.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਨਾਨਕ ਕਿਆ ਮਾਨੁਖ ੧੧ 
जो तिसु भावै सो थीऐ नानक किआ मानुख ११ 
Jo ṯis bẖāvai so thīai Nānak kiā mānukẖ. ||7||11|| 
Whatever pleases Him, comes to pass. O Nanak, what is the fate of mankind? ||7||11||


KAHAN SU KHEL TABELA GHORE (Page 417)


ਆਸਾ ਮਹਲਾ  
आसा महला  
Āsā mėhlā 1. 
Aasaa, First Mehl:

ਕਹਾ ਸੁ ਖੇਲ ਤਬੇਲਾ ਘੋੜੇ ਕਹਾ ਭੇਰੀ ਸਹਨਾਈ  
कहा सु खेल तबेला घोड़े कहा भेरी सहनाई  
Kahā so kẖel ṯabelā gẖoṛe kahā bẖerī sėhnāī. 
Where are the games, the stables, the horses? 
Where are the drums and the bugles?

ਕਹਾ ਸੁ ਤੇਗਬੰਦ ਗਾਡੇਰੜਿ ਕਹਾ ਸੁ ਲਾਲ ਕਵਾਈ  
कहा सु तेगबंद गाडेरड़ि कहा सु लाल कवाई
Kahā so ṯegbanḏ gāderaṛ kahā so lāl kavāī. 
Where are the sword-belts and chariots? Where are those scarlet uniforms?

ਕਹਾ ਸੁ ਆਰਸੀਆ ਮੁਹ ਬੰਕੇ ਐਥੈ ਦਿਸਹਿ ਨਾਹੀ  
कहा सु आरसीआ मुह बंके ऐथै दिसहि नाही  
Kahā so ārsīā muh banke aithai ḏisėh nāhī. ||1|| 
Where are the rings and the beautiful faces? They are no longer to be seen here. ||1||

ਇਹੁ ਜਗੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਗੋਸਾਈ  
इहु जगु तेरा तू गोसाई  
Ih jag ṯerā ṯū gosāī. This world is Yours; You are the Lord of the Universe.
ਏਕ ਘੜੀ ਮਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਜਰੁ ਵੰਡਿ ਦੇਵੈ ਭਾਂਈ
ਰਹਾਉ  
एक घड़ी महि थापि उथापे जरु वंडि देवै भांई रहाउ  
Ėk gẖaṛī mėh thāp uthāpe jar vand ḏevai bẖāʼnī. ||1|| rahāo. 
In an instant, You establish and disestablish. You distribute wealth as it pleases You. ||1||Pause||

ਕਹਾਂ ਸੁ ਘਰ ਦਰ ਮੰਡਪ ਮਹਲਾ ਕਹਾ ਸੁ ਬੰਕ ਸਰਾਈ  
कहां सु घर दर मंडप महला कहा सु बंक सराई  
Kahāʼn so gẖar ḏar mandap mėhlā kahā so bank sarāī. 
Where are the houses, the gates, the hotels and palaces? Where are those beautiful way-stations?

ਕਹਾਂ ਸੁ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਕਾਮਣਿ ਜਿਸੁ ਵੇਖਿ ਨੀਦ ਪਾਈ  
कहां सु सेज सुखाली कामणि जिसु वेखि नीद पाई  
Kahāʼn so sej sukẖālī kāmaṇ jis vekẖ nīḏ na pāī. 
Where are those beautiful women, reclining on their beds, whose beauty would not allow one to sleep?

ਕਹਾ ਸੁ ਪਾਨ ਤੰਬੋਲੀ ਹਰਮਾ ਹੋਈਆ ਛਾਈ ਮਾਈ  
कहा सु पान त्मबोली हरमा होईआ छाई माई  
Kahā so pān ṯambolī harmā hoīā cẖẖāī māī. ||2|| 
Where are those betel leaves, their sellers, and the harem? They have vanished like shadows. ||2||

ਇਸੁ ਜਰ ਕਾਰਣਿ ਘਣੀ ਵਿਗੁਤੀ ਇਨਿ ਜਰ ਘਣੀ ਖੁਆਈ  
इसु जर कारणि घणी विगुती इनि जर घणी खुआई  
Is jar kāraṇ gẖaṇī viguṯī in jar gẖaṇī kẖuāī. 
For the sake of this wealth, so many were ruined; because of this wealth, so many have been disgraced.

ਪਾਪਾ ਬਾਝਹੁ ਹੋਵੈ ਨਾਹੀ ਮੁਇਆ ਸਾਥਿ ਜਾਈ  
पापा बाझहु होवै नाही मुइआ साथि जाई  
Pāpā bājẖahu hovai nāhī muiā sāth na jāī. 
It was not gathered without sin, and it does not go along with the dead.

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਖੁਆਏ ਕਰਤਾ ਖੁਸਿ ਲਏ ਚੰਗਿਆਈ  
जिस नो आपि खुआए करता खुसि लए चंगिआई  
Jis no āp kẖuāe karṯā kẖus lae cẖangiāī. ||3|| 
Those, whom the Creator Lord would destroy - first He strips them of virtue. ||3||

ਕੋਟੀ ਹੂ ਪੀਰ ਵਰਜਿ ਰਹਾਏ ਜਾ ਮੀਰੁ ਸੁਣਿਆ ਧਾਇਆ  
कोटी हू पीर वरजि रहाए जा मीरु सुणिआ धाइआ  
Kotī hū pīr varaj rahāe jā mīr suṇiā ḏẖāiā. 
Millions of religious leaders failed to halt the invader, when they heard of the Emperor's invasion.


ਥਾਨ ਮੁਕਾਮ ਜਲੇ ਬਿਜ ਮੰਦਰ ਮੁਛਿ ਮੁਛਿ ਕੁਇਰ ਰੁਲਾਇਆ  
थान मुकाम जले बिज मंदर मुछि मुछि कुइर रुलाइआ  
Thān mukām jale bij manḏar mucẖẖ mucẖẖ kuir rulāiā. 
He burned the rest-houses and the ancient temples; he cut the princes limb from limb, and cast them into the dust.

ਕੋਈ ਮੁਗਲੁ ਹੋਆ ਅੰਧਾ ਕਿਨੈ ਪਰਚਾ ਲਾਇਆ  
कोई मुगलु होआ अंधा किनै परचा लाइआ  
Koī mugal na hoā anḏẖā kinai na parcẖā lāiā. ||4|| 
None of the Mogals went blind, and no one performed any miracle. ||4||

ਮੁਗਲ ਪਠਾਣਾ ਭਈ ਲੜਾਈ ਰਣ ਮਹਿ ਤੇਗ ਵਗਾਈ  
मुगल पठाणा भई लड़ाई रण महि तेग वगाई  
Mugal paṯẖāṇā bẖaī laṛāī raṇ mėh ṯeg vagāī. 
The battle raged between the Mogals and the Pat'haans, and the swords clashed on the battlefield.

ਓਨ੍ਹ੍ਹੀ ਤੁਪਕ ਤਾਣਿ ਚਲਾਈ ਓਨ੍ਹ੍ਹੀ ਹਸਤਿ ਚਿੜਾਈ  
ओन्ही तुपक ताणि चलाई ओन्ही हसति चिड़ाई  
Onĥī ṯupak ṯāṇ cẖalāī onĥī hasaṯ cẖiṛāī. 
They took aim and fired their guns, and they attacked with their elephants.

ਜਿਨ੍ਹ੍ਹ ਕੀ ਚੀਰੀ ਦਰਗਹ ਪਾਟੀ ਤਿਨ੍ਹ੍ਹਾ ਮਰਣਾ ਭਾਈ  
जिन्ह की चीरी दरगह पाटी तिन्हा मरणा भाई Jinĥ kī cẖīrī ḏargėh pātī ṯinĥā marṇā bẖāī. ||5|| 
Those men whose letters were torn in the Lord's Court, were destined to die, O Siblings of Destiny. ||5||

ਇਕ ਹਿੰਦਵਾਣੀ ਅਵਰ ਤੁਰਕਾਣੀ ਭਟਿਆਣੀ ਠਕੁਰਾਣੀ  
इक हिंदवाणी अवर तुरकाणी भटिआणी ठकुराणी  
Ik hinḏvāṇī avar ṯurkāṇī bẖatiāṇī ṯẖakurāṇī. 
The Hindu women, the Muslim women, the Bhattis and the Rajputs -

ਇਕਨ੍ਹ੍ਹਾ ਪੇਰਣ ਸਿਰ ਖੁਰ ਪਾਟੇ ਇਕਨ੍ਹ੍ਹਾ ਵਾਸੁ ਮਸਾਣੀ  
इकन्हा पेरण सिर खुर पाटे इकन्हा वासु मसाणी  
Iknĥā peraṇ sir kẖur pāte iknĥā vās masāṇī. 
some had their robes torn away, from head to foot, while others came to dwell in the cremation ground.

ਜਿਨ੍ਹ੍ਹ ਕੇ ਬੰਕੇ ਘਰੀ ਆਇਆ ਤਿਨ੍ਹ੍ਹ ਕਿਉ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ  
जिन्ह के बंके घरी आइआ तिन्ह किउ रैणि विहाणी  
Jinĥ ke banke gẖarī na āiā ṯinĥ kio raiṇ vihāṇī. ||6|| 
Those whose husbands did not return home, how did they pass their night? ||6||

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ  
आपे करे कराए करता किस नो आखि सुणाईऐ  
Āpe kare karāe karṯā kis no ākẖ suṇāīai. 
The Creator Himself acts, and causes others to act. Unto whom should we complain?

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਤੇਰੈ ਭਾਣੈ ਹੋਵੈ ਕਿਸ ਥੈ ਜਾਇ ਰੂਆਈਐ
दुखु सुखु तेरै भाणै होवै किस थै जाइ रूआईऐ  
Ḏukẖ sukẖ ṯerai bẖāṇai hovai kis thai jāe rūāīai. 
Pleasure and pain come by Your Will; unto whom should we go and cry?

ਹੁਕਮੀ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ਵਿਗਸੈ ਨਾਨਕ ਲਿਖਿਆ ਪਾਈਐ ੧੨ 
हुकमी हुकमि चलाए विगसै नानक लिखिआ पाईऐ १२ 
Hukmī hukam cẖalāe vigsai Nānak likẖiā pāīai. ||7||12|| 
The Commander issues His Command, and is pleased. O Nanak, we receive what is written in our destiny. ||7||12||

JAISI MAIN AVAI (Page 722-723)


ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੧  
तिलंग महला  
Ŧilang mėhlā 1. 
Tilang, First Mehl:

ਜੈਸੀ ਮੈ ਆਵੈ ਖਸਮ ਕੀ ਬਾਣੀ ਤੈਸੜਾ ਕਰੀ ਗਿਆਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ  
जैसी मै आवै खसम की बाणी तैसड़ा करी गिआनु वे लालो  
Jaisī mai āvai kẖasam kī baṇī ṯaisṛā karī giān ve lālo. 
As the Word of the Forgiving Lord comes to me, so do I express it, O Lalo.

ਪਾਪ ਕੀ ਜੰਞ ਲੈ ਕਾਬਲਹੁ ਧਾਇਆ ਜੋਰੀ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ
पाप की जंञ लै काबलहु धाइआ जोरी मंगै दानु वे लालो  
Pāp kī jañ lai kāblahu ḏẖāiā jorī mangai ḏān ve lālo. 
Bringing the marriage party of sin, Babar has invaded from Kaabul, demanding our land as his wedding gift, O Lalo.

ਸਰਮੁ ਧਰਮੁ ਦੁਇ ਛਪਿ ਖਲੋਏ ਕੂੜੁ ਫਿਰੈ ਪਰਧਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ  
सरमु धरमु दुइ छपि खलोए कूड़ु फिरै परधानु वे लालो  
Saram ḏẖaram ḏue cẖẖap kẖaloe kūṛ firai parḏẖān ve lālo. 
Modesty and righteousness both have vanished, and falsehood struts around like a leader, O Lalo.

ਕਾਜੀਆ ਬਾਮਣਾ ਕੀ ਗਲ ਥਕੀ ਅਗਦੁ ਪੜੈ ਸੈਤਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ  
काजीआ बामणा की गल थकी अगदु पड़ै सैतानु वे लालो  
Kājīā bāmṇā kī gal thakī agaḏ paṛai saiṯān ve lālo. 
The Qazis and the Brahmins have lost their roles, and Satan now conducts the marriage rites, O Lalo.

ਮੁਸਲਮਾਨੀਆ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ ਕਸਟ ਮਹਿ ਕਰਹਿ ਖੁਦਾਇ ਵੇ ਲਾਲੋ  
मुसलमानीआ पड़हि कतेबा कसट महि करहि खुदाइ वे लालो  
Musalmānīā paṛėh kaṯebā kasat mėh karahi kẖuḏāe ve lālo. 
The Muslim women read the Koran, and in their misery, they call upon God, O Lalo.

ਜਾਤਿ ਸਨਾਤੀ ਹੋਰਿ ਹਿਦਵਾਣੀਆ ਏਹਿ ਭੀ ਲੇਖੈ ਲਾਇ ਵੇ ਲਾਲੋ जाति सनाती होरि हिदवाणीआ एहि भी लेखै लाइ वे लालो Jāṯ sanāṯī hor hiḏvāṇīā ehi bẖī lekẖai lāe ve lālo. The Hindu women of high social status, and others of lowly status as well, are put into the same category, O Lalo.

ਖੂਨ ਕੇ ਸੋਹਿਲੇ ਗਾਵੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਰਤੁ ਕਾ ਕੁੰਗੂ ਪਾਇ ਵੇ ਲਾਲੋ  
खून के सोहिले गावीअहि नानक रतु का कुंगू पाइ वे लालो  
Kẖūn ke sohile gavīah Nānak raṯ kā kungū pāe ve lālo. ||1|| 
The wedding songs of murder are sung, O Nanak, and blood is sprinkled instead of saffron, O Lalo. ||1||

ਸਾਹਿਬ ਕੇ ਗੁਣ ਨਾਨਕੁ ਗਾਵੈ ਮਾਸ ਪੁਰੀ ਵਿਚਿ ਆਖੁ ਮਸੋਲਾ  
साहिब के गुण नानकु गावै मास पुरी विचि आखु मसोला  
Sāhib ke guṇ Nānak gāvai mās purī vicẖ ākẖ masolā. 
Nanak sings the Glorious Praises of the Lord and Master in the city of corpses, and voices this account.

ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਰੰਗਿ ਰਵਾਈ ਬੈਠਾ ਵੇਖੈ ਵਖਿ ਇਕੇਲਾ  
जिनि उपाई रंगि रवाई बैठा वेखै वखि इकेला  
Jin upāī rang ravāī baiṯẖā vekẖai vakẖ ikelā. 
The One who created, and attached the mortals to pleasures, sits alone, and watches this.

ਸਚਾ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤਪਾਵਸੁ ਸਚੜਾ ਨਿਆਉ ਕਰੇਗੁ ਮਸੋਲਾ  
सचा सो साहिबु सचु तपावसु सचड़ा निआउ करेगु मसोला  
Sacẖā so sāhib sacẖ ṯapāvas sacẖṛā niāo kareg masolā. 
The Lord and Master is True, and True is His justice. 
He issues His Commands according to His judgment.

ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਟੁਕੁ ਟੁਕੁ ਹੋਸੀ ਹਿਦੁਸਤਾਨੁ ਸਮਾਲਸੀ ਬੋਲਾ  
काइआ कपड़ु टुकु टुकु होसी हिदुसतानु समालसी बोला  
Kāiā kapaṛ tuk tuk hosī hinḏusaṯān samālsī bolā. 
The body-fabric will be torn apart into shreds, and then India will remember these words.

ਆਵਨਿ ਅਠਤਰੈ ਜਾਨਿ ਸਤਾਨਵੈ ਹੋਰੁ ਭੀ ਉਠਸੀ ਮਰਦ ਕਾ ਚੇਲਾ  
आवनि अठतरै जानि सतानवै होरु भी उठसी मरद का चेला  
Āvan aṯẖṯarai jān saṯānvai hor bẖī uṯẖsī maraḏ kā cẖelā. 
Coming in seventy-eight (1521 A.D.), they will depart in ninety-seven (1540 A.D.), and then another disciple of man will rise up.

ਸਚ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਸਚੁ ਸੁਣਾਇਸੀ ਸਚ ਕੀ ਬੇਲਾ  
सच की बाणी नानकु आखै सचु सुणाइसी सच की बेला  
Sacẖ kī baṇī Nānak ākẖai sacẖ suṇāisī sacẖ kī belā. ||2||3||5|| 
Nanak speaks the Word of Truth; he proclaims the Truth at this, the right time. ||2||3||5||